Αποφοίτησε το 1972 από την Iατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια ειδικεύτηκε στην εσωτερική παθολογία (1977) , καθώς επίσης στην Ενδοκρινολογία, το Διαβήτης και το Μεταβολισμό (1981). Το 1985 διετέλεσε Επιμελητής και αναπληρωτής διευθυντής Ενδοκρινολογικής κλινικής Ιπποκράτειου ΓΝΑ, ενώ από το 1986 ως σήμερα είναι Διευθυντής Τομέα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού του Ιατρικού Αθηνών. Τα κύρια ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν τα νοσήματα που έχουν ως προέλευση μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές και από 25ετίας ασχολείται ερευνητικά και στην κλινική πράξη με το αντικείμενο αυτό. Στον τομέα της Παχυσαρκίας, είναι ο πρώτος στην Ελλάδα και από τους πρώτους παγκοσμίως, που προέβλεψε τις καταστροφικές συνέπειες της νόσου στη νοσηρότητα αλλά και στη θνησιμότητα και εισήγαγε στη χώρα μας την Ιατρική θεώρηση της νόσου, αφού μέχρι τότε η παχυσαρκία εθεωρείτο απλό αισθητικό πρόβλημα. Το 1989 ίδρυσε την Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος επί 6 χρόνια. Το 1991 επελέγη από ΝΑΤΟ, μαζί με 19 ακόμα ειδικούς από όλο τον κόσμο, για τη συγκρότηση επιτροπής, η οποία καθόρισε τους κανόνες πρόληψης και θεραπείας της Παχυσαρκίας. Το 2000-2002 ήταν εκπρόσωπος της Ελλάδος στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας. Διετέλεσε εκπρόσωπος ενημέρωσης του Ιατρικού συλλόγου Αθηνών επί 8 χρόνια και επί 6ετία ήταν πρόεδρος των ελευθερο-επαγγελματιών της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής εταιρείας. Επίσης, ήταν μέλος της εκδοτικής επιτροπής του Ιατρικού περιοδικού «Σύγχρονη Ιατρική Ενημέρωση» και πρόεδρος της επιστημονικής εταιρείας του Ιατρικού Αθηνών επί 2 χρόνια. Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο και πλήθος τιμητικών διακρίσεων και βραβεύσεων επιστημονικών εργασιών του.